Κανδήλα Ξηρομέρου Αιτωλοακαρνανίας

Κανδήλα Ξηρομέρου Αιτωλοακαρνανίας

Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2016

Αυγουστιάτικος ιστορικός περίπατος στην πανάρχαιη Αλυζία μας. Ξεναγός ο Μυτικιώτης Ιστορικός Συγγραφέας Σπύρος Δ. Ζαβογιάννης.

Του κ. Νίκου Θωμά Νταή.

21 Αυγούστου 2016. Η Αλυζία μας είναι λουσμένη στο ασημένιο φως της πανσέληνου και στο προαύλιο του Παλαιού Δημοτικού Σχολείου Μύτικα, που έχτισε ο Χιώτης Δωρητής και Ευεργέτης Ανδρέας Συγγρός, το πλήθος των Αλυζέων και οι τουρίστες με σιωπή και με ανοιχτό το στόμα ακούνε μέσα στην κατανυχτική Αυγουστιάτικη νύχτα μια βαθιά, γεμάτη συγκίνηση και θαυμασμό φωνή να τους λέει ότι πατάνε στα χώματα της Αρχαίας Αλυζίας!
Δεν είναι η φωνή ούτε του Βασιλιά της Αλυζίας Ικάριου, ούτε της γυναίκας του Βασίλισσας Πολυκάστης, ούτε των παιδιών τους Αλυζέα, Λευκάδιου, Ιφθίμης και Πηνελόπης, γυναίκας του Οδυσσέα, πορθητή της Τροίας και Βασίλισσας της Ιθάκης! Είναι η αρχαΐζουσα και βροντερή λαλιά του δικού μας Σπύρου Δ. Ζαβογιάννη, που τους έχει ξεσηκώσει από τους τάφους τους από τα βάθη των αιώνων και μας καλούν σε μια ξενάγηση από τα Νεώρεια - Ναυπηγεία της Αρχαίας Αλυζίας, όπου μετά την Ναυμαχία του Ακτίου το 31 π.Χ μεταξύ Οκταβιανού και Αντωνίου και Κλεοπάτρας, ήρθαν εδώ και επισκεύασαν τα πλοία τους και το τέμενος του Απόλλωνα και Ηρακλή στο σημερινό παραλιακό «ΒΟΥΛΚΟ» στο Μύτικα, στα Αρχαία λασπόλουτρα της Αρχαίας Αλυζίας, που επισκέπτονταν και ο Αρχαίος Ρωμαίος Φιλόσοφος, Πολιτικός και Ελληνιστής Κικέρων, στα Ανάκτορα του Βασιλιά Ικάριου στη σημερινή θέση του Ναού του Αγίου Ανδρέα στην Άνω Κανδήλα, που δέσποζε της αρχαίας πεδιάδας των Αλυζέων.
Στη θέση αυτή χτυπούσε η καρδιά των Αρχαίων Αλυζέων για εκατονταετηρίδες. Μας συνεχίζει στην Άνω και Κάτω Κανδήλα που αναπτύσσονταν η πόλη της Αλυζίας και έφτανε μέχρι τον σημερινό Αΐ Γιώργη με τρισμυρίους (30.000) κατοίκους, όπως αναφέρει και ο Κικέρων και που αποδυνάμωσε ο Ρωμαίος Οκταβιανός μεταφέροντας Αλυζέους, για να επανδρώσει τη Νικόπολη μετά την Ναυμαχία του Ακτίου.
Μας συνεχίζει στη σημερινή θέση «ΓΑΡΔΙ», όπου ήταν η Αλυζιακή Λαοσύναξη. Στην ίδια θέση ήταν και η Αλυζιακή Παλαίστρα, που λάμβανε χώρα η εκγύμναση των νέων και διδάσκονταν και το άθλημα του «Παγκρατίου», ένα Ακαρνανικό σκληρό αγώνισμα μεταξύ πυγμαχίας και πάλης (το σημερινό Tae Kwon Do), που όταν στην προσφώνησή μου προς τον Ολυμπιονίκη του αθλήματος αυτού Μιχαήλ Μουρούτσο, σε μια τιμητική εκδήλωση γι’ αυτόν, που πραγματοποιήθηκε στο Λύκειο Μύτικα, του ανέφερα ότι το αγώνισμα αυτό γεννήθηκε στην Παλαίστρα της Αρχαίας Αλυζίας, εισήχθη στα ΑΚΤΙΑ και μετέπειτα ο Λεύκαρος ο Ακαρνάν το εισήγαγε στους Ολυμπιακούς Αγώνες, όπου Κριτής ήταν ο Μενέας ο Αλυζεύς, έμεινε με ανοιχτό το στόμα, όχι μόνο αυτός, αλλά και όλο το ακροατήριο.
Μετά οδηγηθήκαμε στο Κάστρο της Αρχαίας Αλυζίας, στο περίφημο «ΚΑΣΤΡΙ» Αρχοντοχωρίου, στο Ναό της Αρτέμιδος στη θέση «ΔΡΥΜΩΝΑΣ», που ήταν το Ασκληπιείο της περιοχής και φτάνουμε στην Παλαιοχριστιανική Εκκλησία της Αγίας Σοφίας, όπου προ ετών έκανε ανασκαφές ο τότε Καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Βοκοτόπουλος και σήμερα Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών, όπου ανεβρέθηκε και Σαρκοφάγος. Σχετικό άρθρο μου δημοσίευσε τότε πρωτοσέλιδο η Κυριακάτικη εφημερίδα των Αθηνών «ΤΟ ΒΗΜΑ» και δέχτηκα για τούτο και τις ευχαριστίες του.
Μια ομιλία - ξενάγηση, που θα ήθελε πολλές νύχτες να τελειώσει και όλοι είπαμε να μην τελείωνε ποτέ η νύχτα αυτή! Ήταν ένα άγγιγμα ψυχής! Ένα αναβάπτισμα στην Τοπική μας Ιστορία, που μας πλημμύρισε υπερηφάνεια!
Την Ιστορία του πανάρχαιου αυτού τόπου και το ένδοξο παρελθόν του όλοι πρέπει να γνωρίσουν, να μάθουν και να διδαχθούν, διότι λαός που αγνοεί την Ιστορία του δεν έχει μέλλον. Και την αληθινή Ιστορία της Αρχαίας Αλυζίας είμαστε ευτυχείς και υπερήφανοι, που θα μας την παρουσιάσει ο δικός μας άνθρωπος φιλίστορας Σπύρος Δημητρίου Ζαβογιάννης (Κατραβάς), που μόχθησε 50 χρόνια να την ερευνήσει, να μελετήσει και να την συγγράψει!
Η παρακαταθήκη του είναι ιερή και αθάνατη. Ο άθλος του αυτός θα στεφανωθεί με την έκδοση των βιβλίων του, που βρίσκεται σε καλό δρόμο και που θα κοσμούν τις βιβλιοθήκες των απανταχού Αλυζέων και όχι μόνο! Τα γραπτά μένουν (SCRIPTA MANEND), όπως λένε οι Λατίνοι.
Καληνύχτα Σπύρο…
Καληνύχτα Βασιλιά Ικάριε, Βασίλισσα Πολυκάστη, Λευκάδιε, Αλυζέα, Ιφθίμη, Πηνελόπη, Βασίλισσα της Ιθάκης, πιστή γυναίκα του Οδυσσέα, Βασιλιά της Ιθάκης και Πορθητή της Τροίας, αλλά και της δικής σου καρδιάς……..
Είστε όλοι στο νου και στην καρδιά μας! Συνυπάρχουμε όλοι στην ΑΘΑΝΑΤΗ ΑΛΥΖΙΑ ΜΑΣ!

Μύτικας 22 Αυγούστου 2016
Νίκος Θ. Νταής
σ. Συμβολαιογράφος – Δημοσιογράφος
Επίτιμο Μέλος της Εθνικής Ομοσπονδίας του Ιταλικού Τύπου
(FEDERAZIONE NAZIONALE STAMPA ITALIANA).
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου